آدریان شاهزاده کوچولوی مامان بابا

پسر نگو یه دسته گل الان که این پست رو برات میذارم به همراه بابایی رفتی پارک و منم وقتم ازاد شده تا یکم برات بنویسم. مامانی از شیشه شیر گرفتمت.به نظرم کاره سختی بود و همیشه می گفتم زوده ولی بلاخره انجام شد و تو خیلی راحت با این قضیه کنار اومدی از بس که عشقی.مرحله بعدی جدا کردنت موقع خوابه که بری توی اتاق خودت بخوابی و بعد پوشک و پستونک که همه اینا باید تا 7 ماه اینده انجام بشه...میدونی چرا چون مامانی تو دلش یه نی نیه دیگه داره و قراره به امید خدا 7 ماهه دیگه دنیا بیاد و همبازی تو باشه  ادریان جونم پسرم بخاطره همین شاید نتونستم بیام و اینجا از روزگارت بنویسم نکن نخوام این روزا هم حالم خوب نیست هم درس و رسیدگی به تو نمیذاره وقت ازاد دا...

شکوفه قشنگم  با نمکم .دنیای من دومین بهار زندگیت رو شیراز کنار پدرجون و مادرجونت بودیم  لحظه تحویل سال ساعت 2 نیمه شب بود که همه خواب موندیم 😃 چند روز اول خیلی بهونه میگرفتی و بی قرار بودی فکر کنم تو هم مثل من دلتنگ خانوادم بودی ولی درکل مثل همیشه پسر خوبی هستی.به همه سلام میکنی.دست می دی و کمی شیطنت...که باعث شده تو دل برو تر بشی اگه خدا بخواد فردا برمیگردیم خونمون. عشق مامان توی دومین بهارت برات ارزو می کنم سال خوب و سرشار از خوشی و سلامتی داشته باشی😘